DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST DOWOLNY TEKST
„To magiczne - wyrwać skałę z ziemi, wypalić ogniem, nadać jej miękkość wodą i przywrócić kamienną twardość powietrzem”.
Tak grecki filozof Empedokles ujął istotę powstania i wiązania spoiwa wapiennego.
Metamorfozę skały wapiennej nazywamy po prostu „cyklem wapna”. Uplastyczniona skała wapienna była spoiwem w pracach budowlanych prowadzonych przez człowieka od pięciu tysięcy lat. Z domieszkami mineralnymi dawała budowniczym zaprawy do wznoszenia i tynkowania murów oraz dekoracyjne pobiały. Do barwienia pobiał i tynków używano lokalnych glinek i ochr. Barwidła nosiły nazwy związane z miejscem wydobycia. Efekt gry słońca w kryształach kalcytu i barwideł jest nie do podrobienia.
Obecnie wapno jest używane bardzo rzadko. Zastąpiono je spoiwami ropopochodnymi i cementowymi. Ostatnie kopalnie barwideł polskich zamknięto w połowie lat sześćdziesiątych. Stare wapienne powłoki podziwiać możemy już tylko na niektórych budowlach zabytkowych. Coraz częściej jednak w pracach konserwatorskich i w bio-architekturze stosowane są materiały tradycyjne, lokalne, zgodne z zasadami ginącej sztuki rzemieślniczej.
Po pierwsze, by przywrócić miejscowe barwy zniszczonej przestrzeni publicznej. Po drugie, by stosować techniki odwracalne o znakomitych cechach fizyko-chemicznych.

Wyrywamy z ziemi polskie barwidła, piach wiślany i minerały, by zmieszać je ze świętokrzyskim wapnem. Przywracamy przestrzeni publicznej - barwy naszych korzeni.


https://www.facebook.com/Minera%C5%82y-Polskie-1736066599995283/PALETA BARW 
Kontakt: E: mineralypolskie[at]gmail.com